امنیت غذایی در ایران

جالب است بدانید که ، با ادغام شورای غذا و تغذیه با شورای عالی سلامت  ،  شورای عالی سلامت و امنیت غذایی تشکیل می شود . طبق قانون تخصیص منابع اعتباری ، تسهیلات بانکی و یارانه های لازم برای تولید ، تامین ، توزیع و مصرف مواد غذایی ، برای دستیابی و سبد مطلوب غذایی و اختصاص منابع لازم برای شروع و تدارک برای ترویج غذای سالم در قالب میان وعده غذایی دانش آموزان و همچنین کمک غذایی برای اقشار نیازمند از وظایف دولت است .  تهیه و اجرای برنامه ها ی غیر غذا و کاهش ضایعات مواد غذایی از تولید به مصرف از دیگر وظایف دولت به شمار می رود .

وزارت کشاورزی چه می گوید

یکی از وزارت خانه های متولی تغذیه در ایران وزارت جهاد کشاورزی است . دبیر شورای فناوری اطلاعات وزارت جهاد کشاورزی چندی پیش اعلام کرد : 90 در صد نیاز غذایی مردم توسط بهره برداران بخش کشاورزی تهیه می شود .

اما با وجود تمامی این تمهیدات آیا مشکلات تغذیه ای کشور ما مرتفع خواهد شد ؟

انتخاب غذا

از آنجایی که شیوه زندگی افراد و خانواده ها متفاوت است . نوع غذای دریافتیشان با یکدیگر تفاوت دارد . بسیاری از مردم از تهیه غذا های وقت گیر لذت می برند  ،در حالی که دیگران با استفاده از غذاهای بسته بندی شده و یا استفاده از اجاق های مایکروو در وقت خود  صرفه جویی می نمایند . بعضی از مردم در رستوران ها ی گران غذا می خورند و برخی از رستوران هایی استفاده می کنند که غذای آنها ( فست فود ) نام دارد . .به طور کلی ، گوناگونی فرهنگ ها این امکان را فراهم می آورد که افراد از تعداد نامحدودی غذا استفاده نمایند . و فاکتور های گوناگونی نظیر اطلاعات و آگاهی ، تاثیرات اجتماعی ، روان شناختی ، مذهبی  ،و جغرافیایی در این انتخاب موثر بوده و با آنکه دولت مردان جامعه ای امنیت غذایی  را فراهم آورند اما تمامی عوامل ذکر شده می تواند در نوع انتخاب تک تک افراد موثر باشد ، پس با توجه به تمام مطالب گفته شده هماهنگی بین تمامی ارگان ها از سازمانها ی بزرگ گرفته تا هر یک از متخصصین تغذیه رسیدن به هدف را که همان تغذیه سالم است  ،فراهم می آورد .

عوامل اثر گذار بر امنیت و سلامت غذایی

بر اساس یکی از جدید ترین تعاریف امنیت غذایی که در نشست جهانی غذا در سال 1996 ارایه شد  ،امنیت غذایی آن هنگام وجود خارجی دارد که همه انسانها در همه حال به غذای سالم ، کافی ومقوی مکه نیاز های غذایی یک انسان سالم و فعال را بر آورده می سازد ، دسترسی آسان داشته باشند . بنابر این تعریف ، امنیت غذایی جامعه هنگامی تامین می شود که خطر دسترسی به غذای کافی در سطح خانوارها پایین باشد . از سوی دیگر  ، سلامت تغذیه ای زمانی حاصل می گردد که خطر عدم دسترسی به مواد مغذی لازم برای تامین حیات سلولی به حداقل برسد . دو تعریف مزبور از شباهت های زیادی برخوردارند . به علاوه ، بستر های حرکت جامعه برای دستیابی به آنها تداخل زیادی با یک دیگر دارند . به طور کلی ، امنیت غذایی به توان مصرف غذا در سطح خانوار می پردازد و سلامت تغذیه ای بر تامین بالفعل مواد لازم برای حیات سلولی تکیه دارند .

کاربردی کردن مفاهیم و تعاریف فوق به منظور تامین غذا و سلامت جامعه ، مستلزم درک نظام مند از غذا و تغذیه است . در این نظام  ،خانوار کوچکترین واحد محسوب می شوند که با استفاده از توان بالقوه اش ، سبد غذایی خود را انتخاب می نماید . در فرایند حرکت از توان بالقوه تا واقعیات مصرف و سلامت بوده است ، البته گذر تغذیه ای در جهان سوم نیز شتاب و شدت تازه ای پیدا کرده است و کشور هایی چون برزیل ، کره جنوبی ، ژاپن ، چین ، شیلی و تایلند دریک گذر تغذیه ای شتاب زده  ، از الگوی اول به الگوی دوم رسیده اند . برای مثال  ، گذر سریع تغذیه ای در کشور ها ی تایلند  ، شیلی و چین موجب شده که پیش از به ثمر رسیدن دو دهه تلاش برای حل مشکلات سو تغذیه و فقر  ، الگوی بیماری های مزمن از را ه برسد . کلیه شواهد حاکی از آن است که ایران نیز اینک در گیر گذر تغذیه ای شتابزده ای است  که تحلیل و درک چگونگی آن به عنوان نقطه شروع مدیریت موثر مسایل امنیت غذا و تغذیه  ، قابل توصیه می باشد . در این میان ، باید توجه داشت که تجربه کشورهای صنعتی ، الگوی مناسبی برای گذر تغذیه ای در کشور های جهان سوم به حساب نمی آید . در واقع ، تجربه کشور های توسعه یافته عینا در کشور های در حال توسعه تکرار نخواهد شد . گذر تغذیه ای در جهان سوم کوتاه تر و به همان نسبت پیچیده تر است . البته نکته مثبت این است که کشور های جهان سوم با استفاده از علم روز و تجربه کشور های صنعتی  می توانند از تکرار الگوی بیماری های تحلیل برنده کشور های صنعتی پیشگیری کنند . با وجود این  ،جنبه منفی و مشکل زای این مساله آن است  که کشور های جهان  سوم نیازمند اتخاذ راهبرد دو منظوره ای هستند که بتوانند به طور همزمان و سازگار با دو نوع سو تغذیه ناشی از فقر از یک  سو و سو تغذیه ناشی از رفاه از سوی دیگر ، برخورد کند .