روز جهانی غذا

از آنجا که غذا نقش مهمی را در بقای آدمی بر عهده دارد و قسمت بزرگی از برنامه ریزی دولت ها را به خود اختصاص می دهد ، سازمان خوار و بار جهانی fao روز شانزدهم اکتبر را به نام روز جهانی غذا جشن گرفته اند .

در حدود 500 میلیون نفر از جمعیت جهان غذای کافی برای خوردن ندارند . بیشتر آها در کشور های فقیری زندگی می کنند که پرورش محصولات غذایی در حدود مورد نیاز آنها مشکل است .

غلات شش نوع اصلی دارند . گندم در آسیا و اروپا و شمال و جنوب آمریکا کاشته می شود . ذرت نیز د ر اکثر مناطق  جهان پرورش می یابد . برنج ماده ی غذایی اصلی چینی ها ، ژاپنی ها و هندی ها است . یولاف ( جو دو سر) و چاودار و جو نیز در بسیاری از مناطق جهان کاشته می شوند . جو را عمدتا به عنوان خوراک گاو می کارند ولی در برخی از مناطق آسیا به عنوان یک ماده ی غذایی اصلی برای انسان نیز مورد استفاده قرار می گیرد .

مقدار قابل توجهی از مواد غذایی در کارخانه ها فرآورده می شوند . اگر به برچسب این مواد نگاه کنیم متوجه مواد افزوده شده به آنها خواهیم شد . به برخی از مواد غذایی مواد شیمیایی برای جلوگیری از فساد آنها اضافه می شود . به عنوان مثال : چربی ها می توانند فاسد شوند از این رو به مواد غذایی چربی دار ماده ی شیمیایی خاصی برای جلوگیری از فساد آنها اضافه می شود . برای خوشرنگ کردن مواد غذایی به آنها رنگ های غذایی نیز افزوده می شوند . مواد شیمیایی دیگری نیز برای معطر کردن مواد غذایی به آنها اضافه می شود . بسیاری از مردم این افزودنی های غذایی را مضر می دانند ، آنها میل دارند ، مواد غذایی فاقد این افزودنی ها را بخورند .

وعده های غذایی

غذاهای مکمل متفاوتی که همراه با هم مصرف می شوند، یک وعده غذایی را تشکیل می دهند. معمولاً افراد، وعده های غذایی را همراه با اعضای خانواده و یا دوستانشان میل می کنند که این مسئله، خود نوعی موقعیت اجتماعی محسوب می شود. وعده های غذایی کوچکی که بین وعده  هااصلی غذا  وجود دارد را اسنک می نامند.

تعداد وعده های غذایی در هر روز، مقدار آن، مواد تشکیل دهنده و این که کی و چگونه تهیه می شوند در نقاط مختلف دنیا بسیار با هم متفاوت است. این امر، به آب و هوای محل، اکولوژی، اقتصاد آن منطقه، فرهنگ، سنت ها و میزان صنعتی شدن آن محل بستگی دارد. به علاوه، غذاها در جشنواره های فرهنگی و مذهبی نقش مهمی ایفا می کنند.

در جوامع صنعتی، منشا تولید بخش عظیمی از وعده های غذایی، جانوران می باشند.

به دست آوردن غذا

در گذشته غذا از راه پرورش حیوانات، صید ماهی، شکار و دیگر روش های امرار معاش به دست می آمد. هر کدام از این روش ها، در یک ناحیه خاص با اهمیت بود و اهالی آن ناحیه از آن برای تهیه غذای خود استفاده می کردند.

امروزه در جوامع توسعه یافته، تولید غذا عمدتاً بر پایه کشاورزی، پرورش ماهی و دامداری آن هم بر پایه صنعت می باشد؛ با این هدف که مقدار غذای تولیدی را به حداکثر رسانده و در عین حال، هزینه ها را تا حداقل کاهش دهند. این امر، تنها بر پایه ابزارهای مکانیکی همچون، تراکتور، کمباین، ماشین درو و غیره امکان پذیر است. همچنین استفاده از کودهای شیمیایی، تولید غلات را افزایش داده است.

 

 

آماده سازی غذا

بیشتر غذاها را قبل از مصرف باید آماده نمود. مراحل آماده سازی غذا شامل: شستن، خرد کردن، اضافه کردن مواد به آن از جمله ادویه جات می باشد. همچنین مراحل دیگری همچون مخلوط کردن، سرد یا گرم کردن، پختن و غیره هم جزو مراحل آماده سازی غذا به حساب می آید. بیشتر مراحل آماده سازی غذا در آشپزخانه صورت می گیرد.